I dag har eg hatt ein ganske effektiv dag tykkjer eg. Å faen no kom eg på at eg skulle rydde ferdig rommet idag. Fuck … Ja, men i alle fall, så starta eg dagen med å vakne opp i verdas deiligaste seng. Den var redd opp når eg la meg, og når eg vakna hadde den fortsatt den deilige redd-opp-kjensla. Mmmm. Deretter hadde eg ein særs effektiv start på dagen, for eg slapp å ete frukost. Så, ut i mørkret og ned den vesle stien til skulen. Når eg kjem fram sit eg på fanget til fyrst Hanne-Siri og deretter Tone på benken utanfor Bingen, for me fekk ikkje lov til å gå inn enda. Om du lurer på kvifor eg sat på fanget deira er det fordi det er veldig kaldt ute og då plar alle i klassa samle seg i ein diger klump. Slik som pingvinane i filmen Pingvinenes Marsj (fantastisk film, forresten).

Så åt vi frukost på skulen. Eg åt to brødskiver, noko som er bra gjort sidan eg plar å ete berre ei skive til frukost (bra jobba, Hilde).  Den siste julefrukosten min på Geiranger Skule. Det er ikkje så trist som ein skulle tru.

Etter ein koseleg julefrukost var det rett til tysktime der eg fekk full pott på ei gloseprøve eg nesten ikkje hadde øva til (bra jobba igjen, Hilde). I matfriminuttet var eg fortsatt mett etter dei to skivene mine, så då åt eg ikkje noko.

I mattetimen følte eg meg ganske effektiv i alle fall. Eg veit ikkje om eg var det. I studietida … tja, då diskuterte eg seksualitet og  las om homofili. Og gjorde litt matte. Greit nok.

Så, damdadidam, når eg kom heim jobba eg lenge med webdesign. Endeleg har eg kome litt inn i arbeidsmodus igjen. Midt inni mi hardt arbeidande stund åt eg middag. No hadde eg endeleg blitt svolten etter den store frukosten min. Trur eg åt middag om lag klokka seks, og no er klokka over eitt, så eg vurderer å ete noko igjen. Eg bør i alle fall det. Eg er så rar. Nokre dagar et eg ingenting, medan andre et eg tonnevis – heile tida.

Men i alle fall, eg skal leggje ut sidene eg jobbar med så de får sjå. Har fått til ein nydeleg fin drop-down-meny på den eine (bra jobba, Hilde)

Den fyrste snøen er komen til Geiranger, og eg mimrer tilbake til sommaren. Eg klarer ikkje bestemme meg for kva eg likar best.

Sånn, der fekk eg blogga i dag også. Bra jobba, megsjølv.

… er vanskeleg. Eg har funne ut at dette må vere oppskrifta på ein bra blogg:

1. vel ei bestemd gruppe du vil skal lese bloggen din, og helst eit bestemt tema også, eller i alle fall ei retning
Ja, dette har eg jo klart kjempefint. Ehem … Bloggen min handlar om alt mogleg den. Så med mindre du er interessert i akkurat det alt moglege som eg er interessert i er vel bloggen min rett ut kjedeleg.

2. skriv bra og gjerne humoristisk
Lite bra skriving i bloggen min. Mest random skribleri rett frå hovudet mitt. Og hovudet mitt er eit einaste stort rot.

3. mange fine bilete
Uh-oh. Eg tek nokre fine bilete av og til, men eg er veldig dårleg til å leggje dei ut.
Eg kan vel ganske enkelt konkludere med at eg har ein ganske dårleg blogg. Men blogging er kjekt, så eg har ikkje tenkt å slutte.

Enda ein ting å gjere når du eigentleg bør gjere ein heil haug andre ting:

Last ned ni (!) lydbøker og høyr på dei konstant i fleire dagar til du er ferdig. Sjølv om du har stilar, prøver, pianolekse, sanglekse, vener som vil ha deg med på ting og tonnevis med webdesignarbeid du bør få gjort. Eg har igjen to bøker av Sookie Stackhouse-serien. Og på mange måtar er det bra. Eg bør få gjort alt det eg er så alt for flink til å utsetje. Og eg blir så altfor, altfor, altfor lett hekta på ting.

Get a life, Hilde.

Heia Eric!

… er veldig kjekt, men veldig dyrt. Eg tør ikkje sjekke nettbanken i næraste framtid, i alle fall.

Eg har kjøpt julegåver til alle eg skal, bortsett frå to. Eg har også endeleg fått tak i vinterjakke og -skor. Har også kjøpt ein kjempesøt kjole til juleballet og verdens mjukaste ullgenser. Pluss eindel anna dilldall. Elsker å shoppe (dessverre?).

Om du ikkje har sett alle episodane/er redd for at noko skal bli avslørt (sjølv om eg skal prøve å vere forsiktig), bør du kanskje vurdere om du vil lese dette innlegget eller ikkje.

ÅÅÅH! Kvifor måtte sesong 2 slutte så utruleg, ufatteleg spennande? Og no må eg vente heilt til neste år før det kjem nye episodar!

Kven kidnappa Bill? Og kven heier eg eigentleg på? Den slemme, onde Eric som eigentleg kanskje ikkje er så kald og ufølsom likevel, eller den snille, greie, trufaste Bill som gjer alt for Sookie?
Og Eric er jo den kjekkaste. Men Bill er … Bill. Og Bill og Sookie er jo ganske ment-to-be. Samtidig er det noko mystisk og fint ved Eric også som ein blir utruleg nysgjerrig på.

Den tilsynelatande kalde (men heite) Eric er kanskje ikkje den onde, blodtørste vampyren han virkar som på utsida? Inni meg håper eg det skjer noko mellom han og Sookie. Samtidig kjem eg til å bli skikkeleg forbanna om det faktisk skjer. Åh!

Men det er jo dette som er “ment-to-be”, er det ikkje? Bill er så snill og god og elskar Sookie over alt på jord. Ikkje like kjekk som Eric, men ikkje så ille han heller.

Heilt klart det mest spennande i serien. Eg må byrje å sjå fleire TV-seriar, dette var jo kjekt.

Hilde: Det finst ingen bevis for at Gud fins. Det er høgst usannsynleg at ein gud fins. Derfor trur ikkje eg på Gud.
Random: Du kan ikkje bevise at han ikkje finst, heller!
Hilde: Nei, men det gjer ikkje sannsynlegheita for at han fins større. Berre fordi det ikkje fins bevis verken for eller mot noko betyr ikkje at det er 50% sjangse for at dette er sant.
Random: Jo.
Hilde: Nei. Du kan ikkje bevise at det spring usynlege alvar rundt i hagen din. Det betyr ikkje at det er 50% sjangse for at dei er der.
Random: Kva har alvar med Gud å gjere?
Hilde: Eg prøver å få fram eit poeng her!

Sukk.

Kva er greia med onepiece? Det er jo berre utruleg stygt! Forstår ikkje at nokon i det heile tatt kan vurdere å bruke så mykje pengar på noko så stygt. Æsj. Fysj. NEI, det er ikkje kult. Det er stygt, og formlaust. Du kjem til å sjå ut som ein stygg versjon av ein levande seigmann.

Not hot.

Lagde ein ny header eg. Kva tykkjer de?

Eg håper nrk byrjar å spele den snart. Ingenting får meg i betre stemning enn når nrk speler den songen.

Det er noko spesielt med vinteren. Når eg tenker på vinter ser eg først for meg plassen vinter har i kalenderen i hovudet mitt (skal leggje ut illustrasjon seinare),  deretter tenkjer eg snø, jul, kakao og ullpledd. Varme klede, ski-turar og ikkje minst ski på TV.

Og ingenting er som den første snøen. Kvit, glitrande snø. Og eit sikkert vinterteikn er når eg kjem på skulen og ropar ut i klassa: “Eg datt berre ein gong i dag!”. Om du ikkje veit det, så går skulevegen min ned ein liten sti ned ein skog, og dersom det snør, blir mildare og deretter frys igjen blir det livsfarleg glatt der! Eg er jo ikkje kjend for å vere den mest grasiøse personen rundt omkring heller, så det blir ein del fall. I tillegg er det jo gjerne heilt mørkt ute når eg går til skulen om morgonen. Alt dette saman er ein særs uheldig kombinasjon.